*آزادی یکی از چالش برانگیز ترین کلمات تاریخ بشریت بوده است*؛
✍ مجید گودرزی
یکی از کلماتی که بیشترین تفاسیر، مشکلات و سوء استفاده ها را در جوامع بشری ایجاد کرده است ، کلمه «آزادی» است.
آزادی یک بحران اجتماعی و سیاسی بزرگ است.
ما از یک طرف آزادی نامحدود حیوانی را داریم که حیوانات در برابر هیچکدام از رفتارهای خود پاسخگو و مسئول نیستند و غیر از غریزه محدودیت دیگری ندارند و از یک طرف آزادی های اجتماعی را داریم که اگر قانونمند نشوند ، به اجتماع بشری آسیب می زند.
اجتماعات چه بشری و چه حیوانی باید چارچوب داشته باشند و این مغایر ازادی مطلق است.
دایره انتخاب انسان بی نهایت است. چنانچه خداوند سبحان در آیات شریف و عظیم ۳۴ سوره ابراهیم و ۱۸ سوره نحل می فرماید:« اگر شما بخواهید نعمتهای خدا را بشمارید، هرگز نمی توانید». ترکیب، فقط یکی از بی نهایت هاست.
خاصیت قانون محدود کردن فرد به نفع جمع است و با صدای بلند در ابتدای تمام تعاریف از قانون آورده می شود و در اجتماع امکان برخورداری از بی نهایت آزادی های انسانی وجود ندارد. انسان در جامعه حتی قادر به رد کردن چراغ قرمز بدون آسیب زدن به دیگران نیست.
دایره آزادی افراد در جوامع محدود و در حدود قانون است. بسیاری از آزادی های فردی به اجتماع و زندگی اجتماعی آسیب می زنند.
قانون دایره و حدود آزادی افراد را تعیین می کند. قانون خوب باید حداکثر آزادی افراد و حداقل محدودیت را به رسمیت بشناسد و عموما قانون بیشترین آسیب را به آزادی افراد می زند . در تنظیم قانون جمع نقیضین و اضداد ممکن نیست. حال آنکه در بسیاری از موارد نفع یکی مستوجب ضرر دیگری است و محدود کردن نفع آسیب زای یک عده، حتما باعث نارضایتی می شود.
بسیاری منافع خودشان را قانون می کنند و دیگران را مجبور به تبعیت می کنند. حداکثر منفعت جمعی از بهترین قانون بر می آید و نوشتن چنینی قانونی با بی نهایت محدودیت مواجه است .
*فرق زیادی بین قانون قدرت و قدرت قانون وجود دارد*
*همچنین تفاوتهای زیادی بین ابزار قانونی و قانون ابزاری وجود دارد. *
قانون یک ابزار اسارت و نقض آزادی افراد در جوامع است. در جوامع بشری هیچ راهی بجز پذیرش قانون محدود کننده آزادی، نیست.
وجه تمایز جوامع آزاد و بسته ، دایره قانون است.
از سوی دیگر جامعه یک سیستم است که در سلسله مراتب بولدینگ، از پیچیدگی بسیار زیادی برخوردار است که لحاظ کردن همه ی رفتارها ، خواسته ها و منافع در یک سیستم، کار بسیار دشواریست. یا بهتر بگوییم غیر ممکن است.
بیشترین سو استفاده از آزادی برای شورش های اجتماعی و از میدان بدر کردن رقبای سیاسی صورت گرفته است.
رابطه نزدیکی بین افزایش آزادی و هرج و مرج وجود دارد.
انسان در حالی که دایره آزادی بسیار زیادی دارد، محدودیتهای قانونی بیشتری هم دارد.
ما از زمانی که در یک بیمارستان بدنیا می آییم، تا زمانی که در یک بیمارستان دیگر از دنیا می رویم، تحت سیطره بدون چون و چرای سازمانها قرار داریم و نزدیک به صددرصد اختیار تصمبم گیری ما در اختیار مدیران این سازمانها قرار دارد . در نتیجه تصمیم مدیران این سازمانها، بخش بزرگی از جامعه فاقد قدرت تصمیم در موقعیتهای مختلف می شوند. و مردمی که از تصمیمات و باید ها و نباید های این مدیران سازمانی آسیب می بینند، حق دارند اعتراض کنند.
اعتراض هزاران گونه است که موجب تنظیم گری در جامعه و تغییر حدود قانونی آزادی و حداکثر منفعت جمعی و حداقل محدودیت جمعی می شود.
