غير محرمانه

برنامه غير محرمانه 

بيستم اسفند 1400 

شبكه دوم سيما

 

مستاجران بي پناه ترين قشر جامعه هستند

مردم ایران بیش از ۱۱۰ سال است منتظر تصویب برخی قوانین هستند*!

مردم ایران بیش از ۱۱۰ سال است منتظر تصویب برخی قوانین هستند*!

 

✍مجید گودرزی_فعال سیاسی

 

*این همه قانون و این همه بی قانونی در یک کشور هرگز وجود نداشته است*.

 

*نظم و قانون اساسی پیشرفت هر کشوری هستند که ما در هر دو ضعف اساسی داریم.*

 

این جمله میرزا رضای کرمانی هنوز بعد از گذشت ۱۲۵ سال تازه است و هنوز اقدام زیادی برای رفع آن نشده است. سراسر وصیت نامه و متن بازجویی‌های میرزا رضای کرمانی اعتراض به بی قانونی است.

 

«مگر این مردم بی چاره و این یک مشت اهالی ایران، ودیعه های خدا نیستند؟ قدری پایتان را از خاک ایران بیرون بگذارید، در عراق عرب و بلاد قفقاز و عشق آباد و اوایل خاک روسیه هزاران هزار رعیت بی چاره ایرانی می‌بینید که جلای وطن عزیز کرده و کثیف ترین کسب و شغل‌ها را از ناچاری پیش گرفته‌اند، هر چه حمال و کناس و الاغی و مزدور در آن نقاط می‌بینید همه ایرانی هستند».

 

*تفاوت زیادی است بین آنچه تصویب می شود و آنچه باید تصویب شود*. عده ایی بیش از صد سال است قانون را بهترین وسیله برای مشروعیت بخشی به منافع خودشان یافته اند و بشدت تلاش می کنند که قانون وضع کنند و مردم را وادار به رعایت این قانون کنند.

 

*عده ایی تلاش می کنند به مدد مدرک تحصیلی، لیست انتخاباتی، تبلیغات گسترده و رشد یافته ها را کنار بزنند و رشد داده شده ها را به مجلس بفرستند.*

 

اما تفاوت زیادی بین قانون قدرت مد نظر آنها و قدرت قانون مد نظر مردم وجود دارد.

 

مردم تشنه ی عدالت و قانون هستند و مافیای قدرت تشنه ی تبعیت مردم از قانون قدرت آنها.

قانون بدون عدالت بهترین وسیله ی زورگویی است و غارت سرمایه های مردم است.

 

*ابزار قانونی جای خود را به قانون ابزاری داده است*. هر کجا که منافع مردم ضایع می شود وقتی اعتراض می کنیم تازه متوجه میشویم این تضییع حقوق مردم هم قانونی بوده است. 

هیچ محکمه ایی هم نمی تواند آنها را وادار به اجرای عدالت کند، چون قانون این اجازه را به آنها نمی دهد. بیمه ها و بانکها تقریبا هر چه خواسته اند قانون کرده اند. حتی زمانی که بیمه ها 50 درصد به تعهدات خود عمل می کنند، هم قانونی است.

 

*ما هنوز قوانین ثابت نداریم*.

 همه‌ی قوانین وابسته به نوع حکومت و حتی دولت است. ما نیاز داریم میراث فرهنگی ما از تغییرات سیاسی مصون باشند و اینطور نباشد که با پیروزی جمهوری اسلامی کسانی مثل خلخالی حق داشته باشند، تخت جمشید را خراب کنند.

 

اسامی خیابانها جز میراث فرهنگی است و در کشورهایی مثل ایتالیا و یونان بعد از گذشت هزاران سال، اسامی خیابانها حفظ شده است. اما در ایران هیچ محدودیتی برای تغییر و حتی تخریب این آثار که بجا مانده از حکومت های قبلی است، وجود ندارد. نامگذاری حق خالق اثر است و نباید تغییرات سیاسی آثار فرهنگی را نابود کند.

آثار تاریخی بروز رسانی ندارند و این باید قانون ثابت و ملی شود.

 

از سال 1390 که من اولین دوره کاندیداتوری مجلس را تجربه می کردم، در مسجد ارگ تهران در یکی از سخنرانی ها *خواستار تصویب قانون جرم سیاسی بوده ام* و معتقدم وزن و گستره جرم مسئولان با جرم مردم تفاوت زیادی دارد.

بعد از همه‌ی این پافشاری ها قانون جرم سیاسی طوری تصویب شد که بازهم مردم مجرم شدند ، نه مسیولین. گویا ما مسئول مجرم نداریم!

 

*بیش از صد سال است که مستأجران ایران منتظر تصویب یک بند قانونی برای قیمت گذاری مسکن هستند*. هرگز تصویب نشده است و امیدی به تصویب آن هم نیست. کسانی هم که خواستار قانونمند شدن این آشفته بازار مصیبت بار باشند، هرگز به مراکز قانونگذاری راه نخواهند داد. حتی اگر رای بالایی داشته باشند.

 

ما با جنگلی از قوانین متضاد، غیر قابل اجرا، غیر اصولی، ناعادلانه و ... مواجه هستیم که فقط منافع برخی ها را تامین می کند.

ما نیازمند وحدت رویه بجای تصویب بی شمار قانون هستیم.

ما در حالی که قوانین زیادی داریم، بشدت نیازمند قانون هستیم. قوانینی که منافع همه‌ی آحاد جامعه را تأمین کند و همه در برابر قانون برابر باشند.

 

*دموکراسی و رای بالا نباید مجوز عدالت زدایی از قانون باشد*. 

آفت دموکراسی ناترازی در قدرت است و ناترازی در قدرت باعث قانونی شدن منافع گروه پیروز انتخابات می شود. در هر دموکراسی ایی باید جمهوریت و برابری قانونی حفظ شود.

 

وقتی منافع شخصی، باندی و گروهی لباس قانون به تن می کند، مبارزه با آن سخت و دشوار میشود.