the nation plan for housing pricing based on total cost
*طرح ملی «قیمت گذاری مسکن بر اساس بهای تمام شده» مطالبه ملی میخواهد*؛
مسکن یک موضوع بنیادین و از مقوله های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی با تبعات بسیار گسترده است که در نهایت آشفتگی و هرج و مرج قرار دارد.
نبود قانون و بی قانونی های گسترده در بخش مسکن یکی از شگفتی های بزرگ جامعه ماست.
ما بر آن شدیم که همفکری صاحبان اندیشه، صاحبان قلم و صاحبنظران اقتصادی بخصوص کارشناسان بخش مسکن *طرح ملی بهای تمام شده مسکن* را طراحی و به عموم تصمیم گیران و تصمیم سازان کشور عرضه کنیم و این مسئله بغرنج را یکبار برای همیشه با قانونگذاری درست و حساب شده از مشکلات و نارضایتی های گسترده خارج کنیم و ساماندهی کنیم. بر همین اساس موارد مهم این طرح بشرح ذیل تنظیم می گردد؛
۱_ در این طرح ملاک قیمت گذاری هزینه ساخت است که بر اساس اعلام رسمی سازمان نظام مهندسی کشور اکنون هزینه ساخت هر متر آپارتمان بین ۱/۶تا ۳/۲ میلیون تومان در تهران است و هرساله این نهاد موظف به پیش بینی و اعلام رسمی آن بر ساس شاخص های اقتصادی از جمله نرخ تورم خواهد بود.
۲_ با توجه به میانگین ۵۰ درصدی قراردادهای مشارکت در ساخت در بخش خصوصی و همچنین میانگین هزینه ساخت در مناقصات، در این طرح ۵۰ درصد قیمت نهایی مسکن مربوط به هزینه ساخت و ۵۰ درصد باقی مانده مربوط به هزینه زمین در نظر گرفته شده است.
۳_ سود سازنده بر اساس دوره ساخت از زمان صدور پروانه ساخت تا صدور پایان کار محاسبه و بر اساس میانگین نرخ سود بانکی، بعلاوه درصد صرف ریسک و مشوق های ساخت خواهد بود که این مشوق ها همان تکالیف قانونی دولت است که بر اساس قانون اساسی بر عهده دولت گذاشته شده است.
میانگین زمان ساخت توسط سازمان نظام مهندسی هر ساله اعلام و در صورت تخطی از زمان مجاز مشمول جریمه و کسر سود میشود. هر چه زمان ساخت کمتر شود و فن آوری های جدید ساخت بکارگیری شود و با توجه به استانداردهای این بخش، سود سازنده بیشتر خواهد بود.
۴_ هزینه مجوزات هر سال بصورت رسمی توسط شهرداری ها و سایر سازمانها صادر کننده پروانه های ساخت و انشعابات اعلام می گردد و به هزینه کل واحد احداثی اضافه و بر متراژ آن تقسیم تا هزینه هر متر مربع آپارتمان احداث شده بدست آید.

۵_ درج بهای تمام شده و عمر مفید ساختمان برای محاسبه قیمت فروش و رهن و اجاره در پایان کار الزام قانونی و در صورت اختلاف خریدار و فروشنده کارشناس رسمی دادگستری تعیین کننده بهای تمام شده خواهد بود.
۶_ درج آگهی های فروش ملک با درج شماره پلاک، شماره سند و کد رهگیری مقدور خواهد بود و قیمت اعلام شده مالک، ملاک محاسبه مالیات خواهد بود. چرا که بهترین نوع مالیات ستانی ، مالیات بر اساس خود اظهاری و بهترین خود اظهاری همین آگهی ها خواهد بود. قیمت درج شده در آگهی مصداق خود اظهاری می باشد تا از درج آگهی های کاذب و موج رسانه ایی برای ایجاد تورم و سونامی در قیمت مسکن جلوگیری شود. قوه قضاییه مسئول پیگیری و مجازات عاملین تشویش اذهان عمومی، نشر اکاذیب و فساد گسترده اقتصادی در آگهی های کاذب خواهد بود.
۷_ ملاک محاسبه قیمت اجاره، قیمت ملک ضربدر درصد میانگین سود بانکی خواهد بود که توسط بانک مرکزی هرساله اعلام عمومی میشود. بعلاوه هزینه استهلاک بصورت مستقیم. بر اساس این طرح کسانی که نرخ سود اعلامی از سوی بانک مرکزی را رعایت نکنند، دعاوی آنها از طرف قوه قضاییه رسیدگی نخواهد شد.
۸_ افزایش سالیانه مبلغ اجاره بها بر اساس نرخ تورم اعلامی بانک مرکزی خواهد بود، که می بایست در افزایش حقوق سالیانه کارگران و کارمندان دولت جبران شود.
۹_ هزینه های جابجایی و فسخ و تنظیم مجدد قرارداد اجاره برعهده فسخ کننده قرارداد است، چه موجر باشد و چه مستاجر
۱۰_ ملاک ارزش گذاری ودیعه مستأجران بر اساس قرض الحسنه منسوخ و بر اساس توافق طرفین ملاک نرخ یکی از ارزهای معتبر و یا طلا خواهد بود . چرا که بر اساس برابری نرخ طلا از تیر سال ۹۹ تا آبان همین سال ۴۳ درصد ارزش و قدرت خرید ودیعه مستأجران از بین رفته است. در مقابل جهش قیمتی حدود ۳۳ درصدی قیمت مسکن باعث شکاف حدود ۷۶ درصدی شده است که باعث فقر و فلاکت هر چه بیشتر مستأجران می گردد. در این طرح مستأجران مسئول جبران ارزش پول ملی نیستند.
۱۱_ لوازم و تجهیزات مورد اجاره دارای ارزش اسقاط میشوند و مستأجری که تنها یک یا چند هفته از آن تجهیز استفاده نموده است مسئول جبران تمام استهلاک انباشته سالهای گذشته نیست و فقط به اندازه ایی که در اختیار ایشان بوده است مسئول جبران خسارت می باشد.
۱۲_ هم اکنون در هر یک میلیون تومان رهن معادل سی هزار تومان اجاره محاسبه میشود در حالی که نرخ بهره بانکی حدود ۱۵ درصد است. با تغییر نرخ قیمت گذاری بر اساس بهای تمام شده که تا ۸۰ درصد باعث کاهش قیمت مسکن میشود ، با تغییر ملاک برابری رهن و اجاره از ۳۰ درصد به ۱۵ درصد درآمد ماکان جبران میشود.
۱۳_ در هیچکدام از قراردادهای رهن و اجاره نباید هزینه مسکن بیش از ۲۵ درصد درآمد مستأجران شامل شود. و دادگاه این اختیار را خواهد داشت که در صورت ایجاد خسارت و آسیب به خانواده های مستاجر حکم به عدم تخلیه صادر نماید.
۱۴_ دولت حق دارد چنانچه رشد قیمت مسکن بی رویه باشد و باعث آسیب به سرمایه گذاری در بخش های مولد اقتصاد شود، با طرح های مالیاتی و یا جبران کمبود عرضه در بازار دخالت و آنرا به تعادل برساند.
*این طرح با همفکری و همراهی جمع کثیری از اقتصاددانان بخصوص برخی از عزیزان کانون دانش آموختگان دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران و اصحاب رسانه و توسط مجید گودرزی تهیه و تنظیم گردیده است و امید است با جسارت و شجاعت مجلس انقلابی یازدهم یک بار برای همیشه نیاز ضروری مسکن را برای نسل فعلی و نسل های آینده تعیین تکلیف و ساماندهی و قانونمند نماید*.
موجب امتنان خواهد بود که تک تک سروران گرامی در اطلاع رسانی و مطالبه بندهای این طرح بعنوان یک مطالبه ملی اقدامات لازم را مبذول فرمایید.
امید است ایران جایی شود برای زندگی بهتر و قانون بهای تمام شده به نیازهای ضروری دیگر همچون نیاز درمان و آموزش تسری پیدا کند و پس از گذشت بیش از 100 سال از تاسیس اولین مجلس شورای ملی، حقوق طبیعی افراد به رسمیت شناخته شود.
+ نوشته شده در جمعه هفتم آذر ۱۳۹۹ ساعت 11:20 توسط مجید گودرزی
|