کارفرمایان ما سواد اقتصادی ندارند ؛

✍ مجید گودرزی

در همه ی دنیا قوی ترین تشکلی که جلوی تصمیمات اشتباه دولت می ایستد، اتحادیه های کارفرمایی هستند. اما در ایران متاسفانه در اکثر موارد کارفرماها با تصمیمات اشتباه دولتها همراهی می کنند.

کارفرماهای ما درمانده ترین اقشار کشور هستند . آنها حتی از تورم استقبال می کنند و اگر دستمزدها ۳۵ درصد افزایش پیدا کند، آنها سریعا ۳۵ درصد به قیمت کالا ها و خدمات خود می افزایند. در حالی که تاثیر افزایش ۳۵ درصدی دستمزدها در بهای تمام شده کالاها و خدمات حداکثر ۲/۴۵ درصد است. اگر تورم چیز ارزشمندی بود سرمایه داران جهان تلاش نمی کردند به سمت تورم صفر بروند.

کارفرمای ایرانی با هزار زحمت و رد شدن از هفت خان رستم سود کسب می کند و آنرا سر سال برای بروز رسانی کسب و کار و هزینه تورم خرج می کند. دولت از سود کارفرما که باید برای جبران تورم هزینه شود مالیات هم می گیرد.

این بدبختی بزرگی است برای کارفرمای ایرانی که سهم بزرگی از سود خود را صرف جبران تورم می کند و همچنان از تورم با آغوش باز استقبال می کند.

او نمی داند تورم سود نیست و دولت با ایجاد تورم، تولید کننده را به مسلخ می فرستد.
سالانه در حد نرخ تورم سرمایه از دست می دهد و تا نرخ تورم بازدهی تمام فعالیتهای اقتصادی منفی است.

کسی می داند این حجم عظیم از بازدهی به جیب چه کسانی می رود؟