ما اخیرا در یک نظر سنجی از پرسش شنوندگان خواستیم مشخص کنند نظام مالک و مستأجری بدتر است، یا نظام ارباب و رعیتی؟

❗در کمال تعجب ۵۴ درصد رای دهندگان اعلام کردند نظام مالک و مستأجری از نظام ارباب و رعیتی بدتر است! و تنها 46 درصد به ارباب و رعیتی رای دادند.

چرایی این انتخاب مردم برای ما یک سوالی بزرگ بود. چرا مردم نظام ارباب و رعیتی را با انهمه خشونت و دیکتاتوری، به نظام مالک و مستأجری ترجیح دادند!؟

تحقیقات ما نشان داد انتخاب مردم درست بوده است.

در نظام ارباب و رعیتی سهم ارباب از محصول زمینهای آبی یک سوم و سهم او از زمینهای دیم حداکثر ۲۰ درصد بوده است. این در اکثر مناطق ایران عرف و رایج بوده است.

همچنین ارباب برخی نهاده ها را بصورت سلف در اختیار رعیت قرار می داده است. به اضافه اسکان.
ارباب در ریسک کشت و درآمد رعیت شریک و سهیم بوده است.

اما در نظام مالک و مستأجری
اولا مالکین به صددرصد درآمد مستأجران راضی نیستند.

دوم آنکه هیچ ریسکی را نمی پذیرند حتی ریسک ارزش پول ملی و استهلاک را. آنها

اما در یک چیز هر دو نظام مشترک هستند:
هر دو آوارگی مستاجر و رعیت را حق خود می دانند!

این نشان می دهد ما در اصلاح روابط اقتصادی و ساختارهای اجتماعی کاملا شکست خورده ایم و از بد به بدتر سقوط کرده ایم.

شاید به این خاطر که خرده مالکین دردسر ساز تاریخ معاصر هنوز قدرت خود را از طرق مختلف حفظ کرده اند و در امورات سیاسی و اجتماعی و اقتصادی هنوز مشکل ساز هستند و عدم رشد قانونگرایی یک دلیل مهم دارد و آنهم منافع نامشروع این قشر صاحب نفوذ باشد.

✍ مجید گودرزی

@mostajeraneiran
کانال مستاجران ایران