ودیعه مسکن در ایران به یک کلاهبرداری جمعی تبدیل شده است؛

از سال گذشته تاکنون بر اساس برابری نرخ طلا، حدود 50 درصد ارزش رهن مستأجران ایرانی از بین رفته است
در عوض مالکان در یک عرف غلط و استعماری هم از کاهش ارزش ودیعه مستأجران و هم از افزایش تورم عمومی سود بدون حساب و کتاب برده اند.
در یک عرف غلط، رهن مستأجران بصورت قرض الحسنه محاسبه می شود و قیمت ملک بصورت جاری! ارزش زمانی رهن مستأجران هم صفر منظور شده است.
حال که ریال در حال تقویت شدن است و چنانچه در یک سال طلا و ارزهای معتبر کاهشی شوند، مثل اینست که مالکان پول بیشتری به مستأجران بپردازند.اما در اقتصاد همواره تورمی، وزنه بشدت به سمت مالکان سنگین بوده است و سال مستاجران فقیر تر و مالکان غنی تر شده اند.
در آلمان رهن ، تنها به اندازه سه ماه اجاره است که در پایان قرارداد با سود متعلقه باید به مستاجر برگردانده شود. مگر آنکه اجاره پرداخت نشود یا خسارتی وارد شود.
ودیعه قرض الحسنه یه رویه استعماری است با قشر مستضعف مستاجر.
سنجه ودیعه باید یک شاخص ثابت با ارزش ذاتی ثابت باشد تا هر دو طرف معامله در حالت تعادل و عدالت قرار گیرند.