فرهنگ گردشگری ما بشدت حقیر و ضعیف است؛

✍مجید گودرزی

نقدهای زیاد و تند و بجایی نسبت به رفتار فرهنگی ما وجود دارد که باید کامل و بدون قید و شرط آنها را پذیرفت و رفع کرد.

زمانی با سو ء استفاده از جو احساسی بعد از انقلاب، برخی ها بجان آثار و ابنیه تاریخی افتادند و به خودشان این اجازه را دادند که با لودر برای تخریب تخت جمشید بروند. خیلی از اسامی و آثار را تخریب و به آنها صدمات غیر قابل جبرانی وارد کردند.
من بعنوان یک ایرانی دستان شهردار سابق شیراز را که مانع تخریب تخت جمشید شد، را می بوسم.
ما نیازمند قوانین ثابت و دایمی هستیم تا بتوانیم با تاثیر بشدت مخرب تغییرات سیاسی بر آثار فرهنگی جلوگیری کنیم.

اکنون بعد از حدود ۷۰۰ سال کولوسئوم محل جنگهای خونین گلادیاتورها کولوسئوم باقی مانده و یک منبع سرشار درآمدهای توریستی برای کشور ایتالیاست. اما در ایران تقریبا ما به هیچ کدام از آثار تاریخی رحم نکردیم.

ما قادر نیستیم با وجود کاهش شدید ارزش پول ملی که هزینه های توریستها را تا حد پول توی جیبی برای سفر به ایران کاهش می دهد، به اندازه کافی توریسم جذب کنیم.

برخی اقدامات در بخش تاریخی ظلم نیست، جنایت است. یادگاری نوشتن روی آثار تاریخی برای همیشه باید تمام شود.

تغییر اسم و‌ تخریب اماکن تاریخی باید جرم انگاری شود و این قانون باید ثابت و دائمی و فرانسلی و فرا جناحی از نظر سیاسی باشد.

ما فرهنگ گردشگری ضعیفی هم داریم. سواحل جنوبی کشور، زمستان‌های بسیار مطبوعی دارد و تابستان مناطق کوهستانی کم نظیر است. اما ما همیشه به شمال کشور مسافرت می کنیم. آنهم برای کشیدن قلیان!

بخاطر محدودیت ذهن بیش از هر کشور دیگری به ترکیه و تایلند سفر می کنیم. حتی برخی مناطق ترکیه را بارها سفر می کنیم و به این دایره بسته فرهنگ گردشگری افتخار هم می کنیم. در بسیاری از موارد توریست های ایرانی هنوز بسیاری از مناطق گردشگری کشور خودشان را نمی شناسند.
برنامه ایرانگرد سهم ارزشمندی در معرفی آثار طبیعی ایران دارد. اما هنوز جای خالی ایرانگرد معماری ایرانی، خالی است.

ما هنوز سرویسهای بهداشتی آبرومندی در استراحتگاههای بین راهی برای توریست های خارجی نداریم. چه رسد به محل اسکان و وسایل حمل و نقل مناسب.

هنوز کلاه گذاشتن سر توریست ها، از فروش محصولات فرهنگی کشورمان برای ما جذاب تر است!

ما هنوز تور و قطار گردشگری که گردشگران را از کرمانشاه به لرستان و اصفهان و کرمان و شیراز ببرد، نداریم.

آثار تاریخی زیادی نیاز مبرم به مرمت و بازسازی دارند. اما سازمان میراث فرهنگی، نه خود قادر است آنها را احیا کند و نه آن را به بخش خصوص واگذار می کند.

در یک کوته بینی حقارت آمیز، بسیاری از آثار تاریخی کشور ما به موزه های جهان با قیمت ناچیز فروخته شده و ما اکنون باید برای دیدن این آثار به فرانسه و انگلستان و آمریکا برویم. بخش لرستان موزه لوور فرانسه از خود لرستان غنی تر است. و آنقدر آثار تاریخی از ایران تاراج شده که بخش های مختلفی را به استانهای ایران اختصاص داده اند. این خیلی دردناک است که برخی از این آثار توسط کسانی قاچاق شده است، که اکنون باز هم قصد بازگشت به قدرت و گول زدن مردم را دارند.

فرهنگ و حفظ آقار فرهنگی باید صددرصد مردمی شود. مقابله با تخریب آثار فرهنگی وظیفه همگانی است. ما نیازمند آموزش نسل فعلی برای حفظ باقیمانده آثاری فرهنگی هستیم.