توافق با عربستان و کشورهای عربی شروع یک تحول مثبت یا مقدمه چینی برای جنگ در منطقه؛

✍مجید گودرزی

عربستان سالهای زیادی است که بی پروا و آشکارا به منافع ایران در منطقه و جهان حمله کرده است. آشکارترین آنها در سوریه و یمن بود و این دو کشور درگیر جنگ غیر مستقیم و طولانی مدت شدند.

ایران گاهی ضرب شصت های محکمی به عربستان نشان داده. چه در سوریه و چه در یمن. نمونه واضح آن حمله حوثی ها به آرامکو بود. این حمله پهپادی نشان داد کشورهای عربی با وجود خرید سلاح در حجم بسیار زیاد ، قادر به دفاع از خود در مقابل قدرتهای بزرگ منطقه مثل ایران، نیستند.

تحرکات تبلیغی زیادی برای بدنام کردن جمهوری اسلامی در سطح جهان شد. و بخش مهمی از از این حملات تبلیغی بوسیله عربستان با با هزینه ایشان انجام شد. حمله اخیر به مدارس دخترانه و هجمه های سنگین قبل از آن، اذهان جهانیان را برای حمله به ایران مهیا کرده است. درست مثل سناریو حمله به عراق.

تحریم‌های گسترده و فشارهای بی امان اقتصادی، باعث نارضایتی مردم شد و در داخل هم مخالفت های زیادی با عملکرد اقتصادی ج ا شد. فسادهای بزرگ و گسترده هم اعتماد مردم را از بین برد. عجیب آنکه جمهوری اسلامی نه تنها از نارضایتی ها در بخش مسکن، ارز و خودرو جلوگیری نکرد ، بلکه کاسبی هم کرد.

تلاش برای اتحاد اپوزیسون خارج از کشور هم نشانه دیگری است که حرکت جدید اعراب منطقه را در همان راستا می توان تحلیل کرد.

بعد دیگر ماجرا حمایت ایران از روسیه در جنگ اکراین است. غربیها تلاش کردند پای ایران را به این جنگ باز کنند. با وجود انکارهای همیشگی ایران، اما حداقل در بخش تحریم‌های روسیه ، ایران کمکهای گسترده ایی به این کشور کرد و سطح مبادلات تجاری ایران و روسیه به حد تاریخی رسید.

ایران از طرف آذربایجان و کردستان عراق هم بارها تهدید شده است.
اما مانور آمریکایی ها با پنجاه کشور جهان در اقیانوس هند و درپی آن مانور ایران، روسیه و چین در خلیج فارس هر روز بیشتر از دیروز شیپور جنگ را پر طنین تر می کند.

غنی سازی ۸۴ درصدی ایران را برای همیشه صاحب قدرت بازدارندگی می کند و میتواند بطور دائمی منافع غرب و کشورهای همسو با آن را نادیده بگیرد.

شکاف ایجاد شده در جامعه ایرانیان چه در داخل و چه در خارج، امیدهای غرب را برای کاهش هزینه حمله به ایران بیشتر کرده است و زمینه سازی ها برای این حمله در نزد افکار عمومی جهان در حال تکمیل شدن است. شاید یک قتل مشکوک و یا یک سند جعلی موج جدید فشار رسانه ایی باشد.

انتخاب حسن روحانی و افراد همسو همانند علی لاریجانی و تیم دولت، باعث شد دهه نود را به بدترین دهه اقتصادی و سیاسی ایران تبدیل کرد و در سیاست خارجی زنجیرهایی به پای ایران بسته شد که بدون هزینه سنگین برای کشور ، باز شدنی نیست. بقول وزیر خارجه انگلستان پاسخ آنها قرار است «سخت و حساب شده» باشد. شاید مهمترین بخش این محاسبات مهره چینی های سیاسی و نفوذ باشد.

اما آنچه باعث نگرانی است وعده های است که باعث سکوت و راضی شدن آژانس بین‌المللی انرژی اتمی شد.