پیر نا پخته

✍مجید گودرزی

در انتخابات اخیر بود که رهبر انقلاب لزوم جوان سازی نیروهای انقلاب را با شعار «جوان مومن انقلابی» به همه یاد آوری کردند.

لیست‌های خوبی هم از بین کاندیداهای جوان بسته شد که تخصص های ارزشمندی هم داشتند. برای اولین بار با آزمونهای مختلف و‌ سنجش کاندیداها.

اما در نهایت اسامی کسانی از صندوق های رای بیرون آمد که حداقل به یقین کامل میتوان گفت با بیش از هفتاد سال سن ، جوان نبودند و اجازه بروز چهره‌ای سیاسی جدید را ندادند. خیلی ها از این انتخاب سرخورده شدند.

خود خواهی و خود برتر بینی برخی رجال سیاسی در نهایت برای کشور بحران ساز شد. از حرف و حدیث های پیرامون رئیس مجلس، تا موضع گیری های کاملا غلط میرسلیم.

در این بین آقای میرسلیم در موضع گیری های تند و نسنجیده گوی سبقت را از معترضین و اغتشاشگران هم ربودند و هر از گاهی با سو استفاده از مصونیت سیاسی خود به این آتش برافروخته، بنزینی پاشیدند.

او نشان داد که راهیابی ایشان به مجلس قانونگذاری برای کشور ثمره ایی نداشته، بلکه نشان دادند که یک پیر ناپخته سیاسی وارد مجلس شدند.

من بارها دخالت سلبریتی ها را در سیاست که یک امر بسیار پیچیده و تخصصی است، را رد کرده ام. من معتقدم یک سیاستمدار باید حقوق بداند، باید اقتصاد بداند، باید جامعه شناسی بداند، باید فرهنگ را بشناسد، باید بودجه را بتوان تجزیه و تحلیل کند، باید اصول نظامی گری را بشناسد و ... که از یک سلبریتی که یا ورزشکار است و یا هنرمند، قطعا توقع هیچکدام از این تخصص ها نیست.

اما منکر شکل دهی رفتارهای اجتماعی توسط سلبریتی ها نیستم. نمی شود رفتارهای اجتماعی و فرهنگی را به پلیس سپرد مثل قضیه حجاب و نمی شود سیاسیون مسئول شکل دهی فرهنگ جامعه و رفتارهای اجتماعی شوند. اکنون سیاست زدگی به یک چالش و یک بحران برای کشور تبدیل شده است.
هر چیزی در جای خودش ارزشمند است.

اینکه آقای میرسلیم میفرمایند آقای پرویز پرستویی را نمی شناسند، بدون شک به مردم دروغ گفته است.

سخن آخر اینکه
جناب میرسلیم، زمانی که مصداق «جوان مومن انقلابی» شما شدید با بیش از هفتاد سال سن، ما متوجه شدیم شما خیلی چیزهای دیگر را هم نمی شناسید از جمله سن و سال خودتان را.