فرزند آوری یک مسئولیت اجتماعی است نه یک انتخاب.

همه در مقابل نسل آینده به یک اندازه مسئولیت اجتماعی دارند.

این خلاف عدالت است که هزینه های تربیت نسل آینده را عده ایی تقبل کنند ولی همه بخواهند از خدمات آنها استفاده کنند.
موضوع جمعیت و فرزند آوری یک موضوع کاملا اجتماعی است، نه سیاسی.

اینکه عده ایی بجای فرزند آوری حیوانات خانگی نگهداری می کنند و به مسیولیت اجتماعی خود عمل نمی کنند و شانه خالی می کنند، حق ندارند از خدمات نسل آینده برخوردار شوند و باید و در سنین پیری برای رفع نیازهای خود به همان حیوانات خانگی مراجعه کنند. این عین عدالت است.

رابطه معنا داری بین فقر و فرزند آوری نیست. اتفاقا کسانی از عمل به مسئولیت اجتماعی خود طفره می روند که از دهک های مرفه جامعه هستند.

تورم لجام گسیخته مسکن و قراردادهای موقت شغلی، بیشترین مانع برای فرزند آوری هستند.

دولتهای ما هنوز هم حقوق طبیعی افراد را به رسمیت نشناخته اند.

اما در اکثر کشورها هر فرزندی که به دنیا می آید از حقوق طبیعی(خوراک، پوشاک، بهداشت و درمان، آموزش و مسکن) برخوردار می شود و دولتها باید به نمایندگی از مردم آن را تامین کنند.

جامعه باید تلاش کند حقوق طبیعی افراد بخصوص کودکان، جز تکالیف دولتها شود.

#برنامه_بحران_خاموش
#رادیو_گفتگو
#مجید_گودرزی