مقابله بخشی با تورم عمومی

✍مجید گودرزی

تورم افسار گسیخته چندین دهه است که اقتصاد ما را بشدت می آزارد. و مردم هر ساله بخش مهمی در ثروت خود را از دست می دهند.
عجیب آنکه ما در شرایط رونق تورم داریم و در شرایط رکود هم تورم داریم.

دلایل زیادی برای تورم وجود دارد از سیاست خارجی گرفته تا افزایش نقدینگی و تورم انتظاری.

بدون شک دولتها و بانکها با چاپ پول و مالک شدن دارایی مردم، بدون زحمت، دست به دزدی می زنند. بدترین و کثیف ترین دزدی. دارایی مردم حق مردم است و نباید تنها با چاپ پول و افزایش نقدینگی، کسی یا کسانی آنها را صاحب شوند.

تورم یک بیماری اقتصادی است که در کمال تأسف و تعجب ایرانیها بخش مهمی از سرمایه های خود را در این بیماری اقتصادی سرمایه گذاری می کنند. می خرند تا گران شود و تصور می کنند با احتکار و کاهش عرضه و بالا رفتن قیمتها، آنها سود می کنند. این یک حماقت محض و ظلم به هموطنان است. ضمنا هر کس قادر است تنها یک یا چند کالا یا خدمت را به جامعه عرضه کنند و هزاران کالا یا خدمت را باید از همین بازار خریداری کنند و بدون شک سود سرمایه گذاران در تورم صفر یا منفی خواهد بود. همه دارند تلاش می کنند گرانتر بفروشند و همه تحت فشار قرار گرفته اند.

بخش مهم دیگری از تورم، تورم انتظاری است. چند سال پیش رییس جمهور آمریکا تهدید کرده بود، شش ماه بعد تحریمهایی را ضد ایران اعمال خواهد کرد. بدون آنکه ایران مبادلات سنگین تجاری با آمریکا داشته باشد، شش ماه قبل از اجرایی شدن تحریمها، بازارهای داخلی شروع به نوسان شدید کردند. این تورم انتظاری بارها توسط مقامات کشورهای غربی با وارد کردن شوکهای سیاسی، اتفاق افتاد و تنها در بسیاری از موارد منشا تهدید داشت ، نه کمبود.

استقبال از تورم بخش دیگری از گرفتاری اقتصاد ایران است. معمولا در تمام جوامع هنگام بروز تورم، تقاضای آن کالا کم می شود. اما در ایران تقاضا بشدت افزایش می یابد و و‌ضع بدتر می شود. بسیاری از اقتصادهای دنیا قادر به پاسخگویی به تقاضای انفجاری شبیه ایران را نیستند.

اما راهکار چیست؟

ما قادر نیستیم تورم عمومی در تمام کالاها و خدمات را با نخریدن پاسخ دهیم. اما قادریم با صنایع و تولیداتی که بیشترین تورم را ایجاد می کنند، آنهم بدون دلیل موجه، با نخریدن مقابله جدی کنیم. این باعث خواهد شد که صنایع مختلف تلاش کنند در صدر فهرست نباشند و رو در روی مردم قرار نگیرند.

ضربه به محصولاتی که حقوق مصرف کننده را رعایت نمی کنند، باعث تلاش برای پایین نگه داشتن قیمتها می شود.
بسیاری از نیازها غیر ضرور هستند و قابلیت به تعویق انداختند و حتی حذف از سبد خرید را دارند.

اکنون تولید کنندگان و توزیع کنندگان قادرند هزینه های اضافی خود را که برخی از آنها نتیجه رقابت ناسالم می باشد ، مثل هزینه اجاره، را به مصرف کننده نهایی منتقل کنند.

بخش توزیع ما اکنون تا جایی قیمتها را بالا می برد که فروش متوقف شود و این بخش اکنون دیوار بلندی بین تولید و مصرف بوجود آورده است. نه نظارتی هست و نه رقابتی. رقابت قادر است خیلی از واحدها را و رفتارها را حذف کند.

از سوی دیگر سود سرشار و بدون حساب و کتاب بخش توزیع، باعث قیمت نجومی واحد‌های تجاری شده است.

مقابله بخشی با تورم عمومی می تواند باعث تنبیه اصنافی شود که اکنون بشدت تلاش می کنند بدون زحمت سهم بیشتری از کیک اقتصاد را به خود اختصاص دهند.

با وجود ان