چه کسی بیش از همه مقصر نابسامانی های کشور است؟

✍مجید گودرزی

سال 95 بود که درگیر پروژه پرونده سازی شدم. به دیوان عدالت اداری! مراجعه کردم. روزی که از رای دادگاه مستأصل شده بودم و قاضی تجدید نظر داشت به من می گفت:« اگر از من شاکی هستی برو و بر اساس ماده ۷۹ از من شکایت کن»، صدای بلندی در راهرو مجتمع پیچید. پیرمردی که از شدت ناراحتی بشدت برافروخته شده بود، یقه یک قاضی روحانی را گرفته بود و با صدای بلند می گفت :
«اگر این کشور نابود شود ، مقصر شما قضات هستید».

بعد از پیگیری های مستمر من متوجه شدم احتمالا موضوع به حضورم در انتخابات برمی گردد و کاندیدای پیروز انتخابات اینگونه با رقبای خود تسویه حساب کرده است.
بعد که موضوع برای من روشن شد، طی چند مطلب در فضای مجازی شروع به روشنگری کردیم. به محض انتشار اولین مطلب، اول وکیل ایشان دوبار تماس گرفتند و بشدت تهدید کردند.(هم قادر بودند جلوی صدور رای را به نفع من بگیرند و هم قادر بودند با سو استفاده از محاکم برای قربانیان درد سر بیشتری درست کنند) بعد که دیدند اثر ندارد، مسئول دفتر ایشان حدود هشت بار برای رضایت بنده با یک جلسه حضوری، تلاش کردند. من در ابتدا دلیل پر پر زدن این شخص را نمی دانستم. بعداً متوجه شدم ایشان در وزارتخانه ایی که من در آن کار می کردم، یک شبکه قدرتمند تشکیل داده و برای لو نرفتن این شبکه، دارد تلاش می کند. برایم عجیب بود که چگونه این افراد در تور اطلاعاتی این شخص گرفتار شده اند. در کمال ناباوری بعد از مدتی پرونده سازان ارتقا هم پیدا کردند.
🔻بهر حال کسی پیگیر اعدام امیر منصور آریا نشد. عده ایی معتقد بودند اعترافات او بود که وی را به کشتن داد، نه اتهاماتش.
🔻کسی پیگیر چگونگی خروج محمدرضا خاوری نشد. چگونه ممکن است یک ابر مفسد اقتصادی خیلی راحت از کشور فرار کند؟
🔻کسی پیگیر اعتراضات محمود احمدی نژاد رییس جمهور سابق در خصوص اتفاقات عجیب و غریب برای بقایی در دستگاه قضا نشد.

🔻کسی پیگیر اتهام جاسوسی اکبری نشد و ایشان به مدت طولانی در عالی ترین سطوح تصمیم گیری نفوذ کرد و بر اساس شنیده ها اطلاعات ارزشمندی را به انگلستان ارسال کرده است.

من اکنون واقعا از پاسخ انگلستان بیمناک هستم. چرا که آنها قادرند یک فرد متهم به جاسوسی را با وثیقه آزاد کنند و در شورای عالی امنیت ملی بکار گیری کنند! در حالی که دستگاههای نظارتی ما دنبال کم شدن وزن چانه های نان هستند!

اکبری یک شخص نیست، یک شبکه است. همان شبکه ایی که قادر است عمران خان نخست وزیر کشور همسایه را با محبوبیت حدود شصت درصدی از قدرت کنار بزند. آقایان مسئول حداقل از خودتان و جایگاهتان بترسید و یکپارچه جلوی شبکه نفوذ بایستید وگرنه یک یک به حساب شما خواهند رسید. حتی اگر در حد نخست وزیر باشید.

ما هر روز درمانده تر از دیروز می شویم و قادر به درک پیچیدگی روابط و علت گرفتاری ها نیستیم.

اما این جمله معروف محسن رضایی در انتخابات اخیر ریاست جمهوری هر روز نمود و ضرورت بیشتری پیدا می کند:«دستگاههای اطلاعاتی و امنیتی هر ده سال یکبار باید پالایش شوند که سالهاست این اتفاق نیفتاده».

چند سال این سوال در ذهنم بود که ارتباط بین فساد موسوم به سه هزار میلیاردی با برجام چه بود؟
چند نفر از متهمان این پرونده بزرگ در تصویب بیست دقیقه ایی برجام نقش داشته اند و چرا؟
چرا کسانی که متهم این ابر فساد بودند، فرصت تصویب و تحمیل برجام را به کشور پیدا کردند؟
آیا با تصویب برجام پرونده ایی در دستگاه قضا مسکوت شده است و اصولاً برجام نقشه راه بود یا یک بده بستان سیاسی قضایی؟

آیا اگر این فساد بزرگ در دستگاه قضایی کشور با قدرت و محکم بدون در نظر گرفتن جایگاهی که متهمان اشغال کرده بودند، رسیدگی می شد، برجام بازهم تصویب می شد؟

بهر حال کشور سه مرحله اصلی فروپاشی یعنی نفوذ در دستگاه اطلاعاتی، سلب اعتماد از دستگاه قضا و بحرانهای اقتصادی را طی کرده و لازم است خیلی سریع به نقطه شروع بحران‌ها یعنی پالایش دستگاههای اطلاعاتی و امنیتی برگردیم. در غیر اینصورت هر تلاشی برای نجات کشور بی نتیجه است و تلاش گران در این حوزه در هر جایگاهی که باشند با مشکل جدی مواجه خواهند شد.