کاش همه دردها و مشکلات اول نصیب مسئولان و نخبگان جامعه میشد؛

✍مجید گودرزی

در هر جامعه ایی اگر نخبگان درگیر مسائل و مشکلات جامعه شوند، آن مشکلات حل و برای آنها چاره اندیشی و قانونگذاری می شود. اما در جامعه ایی که نخبگان در مقابل مشکلات مصون و ایزوله شوند و بین فرهیختگان جامعه و مشکلات جامعه، حصار کشی شود، امیدی به حل مشکلات نیست.

وقتی ما می شنویم نماینده ایی یا وزیری خرید مایحتاج زندگی خودش را دیگران برایش انجام میدهند، سخن گفتن از مشکلات، کوبیدن بر آهن سرد است. همانقدر بی تاثیر.
در جوامعی که نخبگان از مشکلات دور نگه داشته میشوند، آسیب دیدگان، آسیب بیشتری می بینند و کسی قدمی بر نمی دارد.
دعای خیری نیست اگر بگوئیم ای کاش تمام انواع گرفتاری ها و مشکلات اول نصیب تصمیم گیران و خط و مشی گذاران شود. نمایندگان یا وزرا مستاجر باشند و یا تصادف کنند . تا به عینه لمس کنند چه وقایع تلخی حین خدمت رسانی در جامعه در حال اتفاق افتادن است و باید اصلاح شوند. وقتی یک مقام مسئول آسیب می بیند همه تلاش می کنند وقایع وارونه و خوشایند باشند و صدای مردم عادی بجایی نمی رسد.

وقتی بعد از تصادف می بینی که هزینه یک ساعت کار جرثقیل دهها برابر قیمت معمول است و سهم برخی مسئولان را هم باید بپردازی، پلیس ۱۱۰ بیش از ۱/۵ ساعت انهم در شرایطی که خودت و خانواده ات در بدترین شرایط هستی و بعد از ۷ بار تماس گرفتن سر صحنه تصادف حاضر میشود، اورژانس دکتر ندارد و ۷ ساعت طول می کشد تا یک دکتر به بالین مریض بیاید و یک پزشک دیگر آدرس مطبش را به سانحه دیده میدهد تا با حال نذار به مطلب مراجعه کند و نظریه پزشک را اخذ کند، وقتی پزشکی قانونی بی حساب و کتاب کاسبی راه انداخته و پزشک معتمد از همه هزینه می گیرد و از آسیب دیده پول زیادی می گیرد و بیمه هم تعهد نمی کند، وقتی اوراق فروشان خودرو شما را به یک چهارم میخواهند بخرند و تعمیرکاران دو برابر از شما هزینه طلب می کنند، فقط به این علت که شما در شهر آنها غریب هستی و باید زودتر کارت را انجام دهی و برگردی، وقتی هزینه کپی برابری می کند با تمام کپی هایی که در عمرت گرفته ایی، وقتی بیمه با نظام فاسد فرانشیز به هر نحوی حقوق شما را پایمال می کند و بیمه شخص ثالث و بدنه بجای آرامش مایه عذاب الیم است، وقتی نمایندگی با بیمه سر سرکیسه کردن شما رقابت می کنند و هرکس را می بینی به شما توصیه می کند دنبال گرفتن حقت نباشی، چرا که بشدت آزار خواهی دید...
اینها میشود قوز بالای قوز آسیب دیده و فیگورهای تبلیغاتی بیشتر آزارت می دهد. چون تلاش می کنند دروغ را توجیه و موجه کنند.
این سیکل معیوب خدمت رسانی به آسیب دیدگان جاده ایی است.
اما چقدر غرور انگیز است غیرت و مردانگی پزشک مسافری که سر صحنه تصادف تا آخر می ایستد، معاینه می کند و روحیه می دهد.
چقدر زیباست اشکهای رهگذران که بدون اینکه مصدومان را بشناسند ، اشک می ریزند و با تمام توان امداد رسانی می کنند.
غیرت آن چوپانی که میگوید من هم خود تصادف کرده ام و هر کمکی را حاضرم انجام دهم شنیدنی ترین است.

در همه ی دنیا هنگام سانحه تمام دستگاهها تلاش می کنند به حادثه دیدگان امداد رسانی کنند و در ایران همه می خواهند با آسیب دیده تسویه حساب کنند. تسویه عوارض، تسویه خلافی، تسویه بیمارستان، تسویه ....

تا قبل از رسیدن به سازمانها مردم مثل فرشته ها امدادرسانی می کنند و وقتی به سازمانها می رسید همین مردم مایه عذاب همدیگر میشوند. چون سیستم معیوب است.

ای کاش آسیب دیدگان مسئول شوند یا مسئولان آسیب ببینند، تا مشکلات حل شوند.

برابر ماده 90 تامین اجتماعی هزینه معاینات پزشکی برعهده کارفرمایان است. چون معاینات خواست کارفرماست.

اما کارفرمایان با سو استفاده از شرایط بد بیکاری جامعه، تمام هزینه معاینات پزشکی را به کارجویان منتقل می کنند. این در حالی است که یک کارگر و خانواده اش در شرایط بیکاری در شرایط بحرانی بسر می برند و 500 تا 700 هزار تومان هزینه این معاینات، واقعا سنگین است و یک فشار ناجوانمردانه به خانواده‌های بیکار است.
نباید بیکاران را تیغ زد باید آنها را کمک کرد.

بیکاران حق اعتراض ندارند و اتحادیه های کارگری هم در حالت کما بسر می برند.

ما خواستار عمل به تکالیف قانونی کارفرمایان در قبال بیکاران جامعه هستیم و باید سو استفاده از فقر آنها متوقف شود.

#کانال_مستأجران_ایران