ما با صادرات مخالف نیستیم، با مصادره تعادل‌های اقتصادی تا اين حد مخالفیم؛ 

✍مجید گودرزی

یک کیلو پسته در بازارهای جهانی حدودا ۱۰ دلار قیمت دارد. وقتی دلار ۳۹۰۰ تومان است به ازای صادرات هر کیلو پسته ۳۹/۰۰۰ تومان نصیب تولید کننده و صادر کننده میشود. مصرف کننده داخلی هم توان خرید این محصول را دارد. زمانی که دلار میشود ۲۸/۰۰۰ تومان، درآمد ریالی صادر کنندگان بدون حتی یک ریال ارزش افزوده بیشتر ، میشود ۲۸۰/۰۰۰ تومان به ازای صادرات یک کیلو پسته.

صادر کنندگان در اثر نوسانات عمدی نرخ ارز به درآمدهای سرشاری دست یافته اند. با منابع تقریبا مفت.

_برق را زیر بهای تمام شده در اختیار می گیرند. 

_گاز را زیر قیمت جهانی میخرند

_هزینه های زیست محیطی تقریبا صفر دارند.

_کارگر صد دلاری یک نوع برده داری نوین است که فقط در ایران میتوان پیدا کرد.

این صادر کننده حق دارد نهایت تلاش خود را بکند که قیمت ارز پایین نیاید. 

این دستکاری عمدی و غارت منابع ملی است. 

تورم هم معلول این آشفتگی است. 

چرا که تولید کننده و صادر کننده برایش صرفه ندارد به بازار داخلی کالا بفروشد و از طرف دیگر مصرف کننده داخلی با درآمد ریالی توان خرید دلاری ندارد. 

قیمت هر کیلو مرغ حدودا دو دلار است. چرا باید صادر کننده و تولید کننده داخلی مرغی را که میتواند کیلویی ۵۶/۰۰۰ تومان صادر کند به مصرف کننده داخلی بدهد کیلویی ۲۴۹۰۰ تومان؟

دولت قبل، یک دولت سرمایه داری و یک اتحادیه کارفرمایی بود و منابع کشور را بین خودشان تقسیم کردند.

یک لیبرالیسم وحشی و بی رحم بود که همگان دیدند حتی به جوجه های یک روزه هم رحم نکردند. چه رسد به مردم. این نوع از سرمایه داری خط قرمزی بنام منافع ملی را به رسمیت نمی شناسند.

این سیاست ارزی، هم باعث تورم شده و هم افزایش انفجاری قاچاق.

مردم وقتی به بازارهای ارز حمله می کنند دارند آب به آسیاب اینها می ریزند و شاخه ی زیر پای خودشان را می برند.

سیاست کاهش نرخ ارز در کشوری مثل چین جواب می دهد و باعث رونق صادرات میشود. اما در ایران باعث کمبود ارزاق عمومی، گسترش قاچاق و فقر شدید مردم میشود. 

صادرکنندگان با وجود جهش در سوآوری و حاشیه سود بسیار زیاد، حتی ریالی از آن را بین مردم و برای ترمیم قدرت خرید مردم به چرخه ی اقتصاد باز نگرداندند. چه بسا دلارهای حاصل از این غارت را هم، از ترس وارد ایران نکردند.

حتی در صورتهای مالی آنها هم خبری از توزیع سود نیست. این امر باعث افزایش بی سابقه ی شاخص هایی مثل p/e شد و در نتیجه خرید سهام صرفه اقتصادی خود را از دست داد.

در دولت قبل رانت های تاریخی و ویرانگری توزیع شد. که در هیچ کشوری و هیچ بخشی از تاریخ اینچنین نبوده.

@mostajeraneiran

کانال مستأجران ایران