يكي از عجايب سياست و سياسيون در ايران اينست كه مجلس طرح شفافيت آراء نمايندگان را رد كرده است اما به دستگاه هاي اجرايي هشدار داده است كه اگر مانع شفاف سازي شوند تحت پيگرد قرار مي گيرند.

علاوه بر آنكه اين دستور ناپخته خلاف دموكراسي است ، نشان مي دهد عدم پذيرش مسئوليت در مجلس موج مي زند و حتي نمايندگان محترم نمي خواهند حتي مسئوليت اقدامات خودشان بپذيرند و به يواشكي راي دادن و عدم پذيرش مسئوليت عادت كرده اند.

رد كردن طرح شفافيت آراء، وظيفه نظارتي مجلس را فلج كرد و مجلس در حالي كه تن به شفاف سازي نمي دهد، نمي تواند از ديگران شفاف سازي را مطالبه كند. مگر بر اساس اصل زورگويي و رفتار خلاف منطق.

نمايندگان ميخواهند يك سنت غلط را حفظ كنند. اينكه نماينده ايي به مجلس راه يابد و راي ندهد و يا راي ممتنع دهد، بدون آنكه شناخته شود، ظلم است به موكلين و دستگاه قانونگذاري. اگر بنا داريد برويد مجلس و راي ندهيد ، چرا به مجلس مي رويد ؟ فرق شما با يك از آحاد جامعه كه قادر نيست به مصوبات مجلس راي دهد چيست؟

از نظر من حقوق هاي بيشتر و مسئوليت كمتر.

من معتقدم مجلس بايد با قاطعيت به طرح شفاف سازي راي دهد و آنگاه مطالبه كند شفافيت را از مردم و مسئولان ديگر. 

چو بيني عيب خود در كسان

خودشكن آيينه شكتن خطاست