فرهنگ سازی از تکنولوژی مهمتر است؛

 

✍مجید گودرزی _فعال سیاسی

 

دیروز که برای خرید نان به نانوایی رفته بودم، دیدم به برکت پیشرفت تکنولوژی ورقه های خمیر تا حد یک دستمال کاغذی نازک شده است. 

 

این چه پیشرفتی است!؟

یا اصلا این پیشرفت محسوب میشود یا پسرفت؟

 

در ایران در اکثر مواقع پیشرفت تکنولوژی باعث انتقال منحنی عرضه به چپ و پایین نمی شود و بر عکس باعث تسهیل تولید اما با نقطه تعادلی قیمت در مقدار بالاتر میشود.

با نگاهی به تاریخچه ورود تکنولوژی های روز دنیا به کشور، خیلی زود متوجه میشویم، عدم فرهنگ سازی مناسب باعث شد ملت ایران بیش از ۵۰ سال دو نفری سوار بر صندلی جلو خودرو ها شوند و چه زجری کشیدند در طول این سالها! اما حالا بعد دهها سال کرونا برای ما فرهنگ سازی و استاندارد سازی کرد!

شاید این جمله اغراق آمیز باشد اما من از ورود تکنولوژی، بدون فرهنگ سازی بیمناک هستم. تکنولوژی در ایران بجای افزایش رفاه و تسهیل تولید وسیله سودجویی میشود‌

 

اکنون رفتارها در خصوص تاکسی های اینترنتی واقعا عجیب و غیر قابل باور است. 

از یک سو مسافرانی که با کرایه کردن یک خودرو حس مالکیت به آنها دست می دهد و از سوی دیگر محاسبات #تماما_غلط شرکتهای تاکسی اینترنتی در خصوص کرایه که هم داد مسافر را درآورده و هم رانندگان را دست خالی به خانه می فرستند. 

نمی شود هرکس خودش برای خودش فرهنگ سازی و نرخ گذاری کند. ما نیازمند یک مرجع مستقل هستیم که رفتارهای استاندارد را در جامعه نهادینه کند. اما نه مثل شورای رقابت که به شورای رفاقت تبدیل شد و تمام ناهنجاری های اقتصادی را قانون کرد.

 

اکنون در یک مثال ساده برخلاف تمام اصول مالی در جهان، شرکتهای تاکسی  اینترنتی اقدام به اخذ کمیسیون از ناخالص درآمد رانندگان می کنند و دیگر این کمیسیون ۱۵ درصد نیست بلکه ۲۳ تا ۲۷ درصد است. در حالی که در تمام نظامات مالیاتی دنیا از هزینه ها مالیات کسر نمی کنند اما در تاکسی های اینترنتی ایران از بیمه و عوارض و استهلاک هم کمیسیون کسر می کنند. 

این لیبرالیسم وحشی و سرمایه داری بی قاعده و قانون است. که حتی در خود کشورهای سرمایه داری هم رواج ندارد.

این عجیب و غیر قابل پذیرش است که شرکتهای تاکسی اینترنتی با سو استفاده از تئوری های نوین مدیریت در مبحث سازمانهای مجازی، بدون هیچ کمک و یا هزینه ایی و عمل نکردن کامل به مسئولیتهای اجتماعی خود و در نبود و یا ضعف شدید تشکیلات اتحادیه های کارگری اقدام به کسر کمیسیون از هزینه های رانندگان می کنند.

 

این سو مدیریت در فرهنگ سازی باعث بحرانهای اجتماعی میشود.

ما نیازمند نهاد یا سازمانی برای استاندارد سازی رفتارها در جامعه هستیم. نمی شود هر کس به میل خودش و بر اساس منافع باندش رفتار کند.